EndlesS LoVE...

คุณอาจจะเคยได้ยินเรื่องราวของความไว้ใจซึ่งกันและกัน

ความไว้ใจที่เกิดขึ้นระหว่างคนสองคน

เพราะนั่นคือหนึ่งสิ่งสำคัญของความรัก

คำว่า "ความไว้วางใจ" กับ "ความโง่" นั่นดูเหมือนจะแตกต่างกันเพียงเส้นใยบางๆเท่านั้น

สำหรับบางคนแล้วเมื่อเรารักใครเราก็จะรักจนหมดใจ

เชื่อทุกสิ่งที่เค้าพูดและทุกสิ่งที่เค้าทำ

คนบางคนกลัวที่จะต้องกลายเป็นคนโง่

เวลาเรารักใครสักคนเราก็พยายามที่จะหาเหตุผลต่างๆมากมายเพื่อสร้างความไว้วางใจ

นั่นทำให้ความรักที่ดำเนินไปทุกวันนั้นเป็นไปโดยราบรื่น

และบ่อยครั้งเช่นกันที่ความไว้ใจ

ถูกใช้เป็นเครื่องมือของความรัก

คนบางคนใช้ความไว้ใจเป็นกลลวงเพื่อจะได้ในสิ่งที่ต้องการ

คุณไม่มีวันรู้เลยว่า ...

ความไว้ใจที่คุณมีไว้ให้ใครสักคน

จะแปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกอีกด้านหนึ่งเมื่อไหร่

จนกว่าวันนั้น วันที่คุณรู้สึกเจ็บมาถึง

ความไว้ใจที่คุณรักมันหนักหนา

จะทำให้คุณเห็นเองว่า

"จริงๆแล้วคุณเป็นคนโง่คนหนึ่งเท่านั้นเอง"

ความรักนั้นเป็นสิ่งสวยงาม แม้ว่าเราจะไม่รู้จุดจบของมันเลยก็ตาม

แต่มันก็ทำให้เรายิ้มได้ ทำให้หัวเราะ  ร้องไห้ได้

ทำให้เรามีความสุข และรู้จักคำว่า "รัก"

อยากให้ทุกคนคิดว่า ไม่ว่าความรักเราจะเป็นอย่างไร ขอให้เราทำทุกวันให้ดีที่สุด

ขอให้เราให้อภัยกันและกัน หากมีใครคนใดคนหนึ่งทำผิด

ความรักจะเดินทางไปได้ก็ต้องอาศัยการให้อภัยเช่นกัน

***สุดท้าย ***   ความไว้วางใจ เป็นสิ่งที่คู่รักทุกคู่พึงมี หากคู่ไหนไม่มีความไว้วางใจก็คงไม่มีความสุข

ต้องอยู่อย่างระแวดระวัง อย่าไปอยากรู้อยากเห็นอะไรที่เราไม่ควรจะรู้

เพราะถ้ามันถึงเวลาที่เราควรรู้ ทุกสิ่งมันจะเปิดเผยเองโดยที่เราไม่ต้องทำอะไรเลย

          2. มีอะไรต้องพูดกัน สำหรับคุณผู้ชายอาจจะไม่เข้าใจว่าทำไมต้องพูดต้องเล่าทุกสิ่งทุกอย่าง ซึ่งบางทีคุณคิดว่ามันไร้สาระ ซึ่งต่างจากผู้หญิง อย่ามัวนั่งเดาความรู้สึกของอีกฝ่าย แต่ให้เรียนรู้ที่จะพูดและแสดงออกว่าคุณรู้สึกอย่างไร เพื่อที่จะทำให้อีกฝ่ายเข้าใจว่า คุณกำลังรู้สึกอะไร ต้องการอะไร ทำไมคุณถึงอารมณ์ไม่ดี หรือแม้แต่วันนี้ที่คุณอารมณ์ดีเนี่ยเป็นเพราะอะไร เมื่อคุณไม่ต้องการหรือคุณหยุดที่จะถ่ายทอด บอกเล่าความรู้สึกของคุณให้กับอีกฝ่ายได้รับฟัง นั่นเป็นจุดเริ่มต้นของการสิ้นสุดของความรัก

          3. หากิจกรรมทำร่วมกัน ข้อนี้ง่ายมาก หากิจกรรมอะไรก็ตามที่ทั้งคู่สามารถทำด้วยกันแล้วมีความสุข กระทำร่วมกัน คุณอาจจะนั่งดูทีวี หรือไปเดินเล่นจูงมือกันในห้างสรรพสินค้า สวนสาธารณะตามแต่รสนิยมของคุณทั้งคู่ แล้วก็ต้องรู้จักเอาใจเขามาใส่ใจเรา หรือเรียกว่าเอาใจใส่ซึ่งกันและกัน โดยคุณผู้หญิงนานๆ ที ก็ลองนั่งดูรายการฟุตบอลรายการโปรดของแฟนคุณเปลี่ยนบรรยากาศ 

          ส่วนคุณผู้ชายก็อาจจะลองไปเดิน shopping เป็นเพื่อนแฟนคุณดูสักครั้งแทนที่จะไล่ให้แฟนคุณไปช๊อบปิ้งกับเพื่อนของเธอ อาจจะทำให้ทั้งคู่เข้าใจอารมณ์ของกันและกันมากยิ่งขึ้น การที่คุณใช้เวลากับเพื่อนของคุณมากกว่ากับแฟนของคุณ นั่นอาจจะเป็นสัญญาณอันตรายบ่งบอกว่า ความสัมพันธ์ของคุณกำลังสั่นคลอน

          4. พบกันคนละครึ่งทาง ถ้าหากแฟนหนุ่มของคุณกล้าที่จะโยนเสื้อตัวโปรด ขาดๆ เก่าๆ ที่คุณไม่ชอบของเขาทิ้ง คุณก็ไม่ควรจะโกรธถ้าเขาขอร้องให้คุณเก็บกวาดห้องให้เรียบร้อย ความสัมพันธ์ที่สมดุลและแนบแน่น ต้องประกอบไปด้วยการให้และการรับ เพราะฉะนั้นจงเรียนรู้ที่จะพบกันคนละครึ่งทาง

          5. แสดงความรักของคุณให้เขารู้ ลองซื้อดอกไม้ ขนม หรือน้ำหอม ให้กับคนที่คุณรักอย่างสม่ำเสมอ แม้ว่าคุณจะคบกันมา 5 ปีแล้วก็ตาม มันจะทำให้คุณรู้สึกดีที่ได้แสดงความรักแก่คนที่คุณรักอย่างสม่ำเสมอ นี่เป็นการบริหารความสัมพันธ์ของคู่ของคุณ แม้ว่าจะคบกันมานาน หัดเอาใจใส่ในสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ของคนที่คุณรักและแสดงให้เขาเห็นว่า คุณใส่ใจอาจจะเป็นเรื่องอาการไม่สบาย ขนมที่เขาชอบ หรือสีโปรดของเขา สิ่งเหล่านี้เรารับรองว่าถ้าคุณลองทำ ความรักของคุณจะชุ่มชื่น จนใครๆ อิจฉา

          6. ให้เกียรติซึ่งกันและกัน หยุดล้อเล่น และหัวเราะเยาะปมด้อย หรือข้อบกพร่องในตัวเขา หากเป็นสิ่งที่คุณเคยชินที่จะทำ ลองไตร่ตรองดูว่า เขาหรือเธออาจไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องตลกด้วยก็ได้ ถ้าหากว่าเขามีปมด้อย ตรงความเตี้ยของเขา คุณก็ควรจะหยุดเปรยชมคนตัวสูงๆ ที่บังเอิญเดินผ่านเข้ามารู้มั๊ยว่านั่น เป็นการทำลายความมั่นใจและความรู้สึกของเขาโดยตรง “ความรักเป็นเรื่องของการให้เกียรติซึ่งกันและกัน และแคร์ความรู้สึกของกันและกันตลอดเวลา”

          7. ลืมความหลังเก่าเสีย หยุดพูดถึงเรื่องเก่าๆ ไม่มีใครหรอกที่อยากจะพูดถึงและนึกถึงเรื่องที่เศร้า หรือเรื่องผิดพลาดในอดีตของตัวเอง รู้จักให้อภัยและ เลิกขุดคุ้ยข้อผิดพลาดของกันและกัน ให้อดีตเป็นเพียงบทเรียน เป็นเพียงสิ่งที่ผ่านไป สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ปัจจุบัน…

          8. เลิกนิสัยขี้อิจฉาของคุณ เราพนันได้เลยว่า ทุกคนมีความรู้สึกไม่ปลอดภัย และระแวงกันในช่วงต้นของความสัมพันธ์ แต่อย่าเปลี่ยนความรู้สึกไม่ปลอดภัย และระแวงมาเป็นความอิจฉา วิธีทดสอบว่าคุณเริ่มอิจฉาก็คือ คุณเริ่มที่จะตรวจสอบกระเป๋าสตางค์หรือของส่วนตัวของเขา นั่นแหละใช่เลย คุณกำลังระแวงเขาอยู่ ความอิจฉาหรือความขี้หึงก็เหมือนกับยาพิษที่ค่อยๆ ทำลายความรักและความสัมพันธ์ของคุณ ไปทีละเล็กทีละน้อยโดยที่คุณไม่รู้ตัว
จงเชื่อมั่นในตัวคนรักของคุณ ความรักจะต้องมีความเชื่อใจกันเป็นพื้นฐาน

          9. ฝึกเป็นคนรักษาคำพูด ถ้าคุณเป็นคนชอบผิดนัดและผิดสัญญา ถึงเวลาแล้วที่คุณจะต้องจับเข่าคุยกันให้รู้เรื่อง หากคุณคิดว่าคุณจะมีคนรัก คุณก็ควรจะให้ความสำคัญแก่คนรักของคุณ และพยายามอย่าทำให้เขาผิดหวัง ถ้าหากเป็นเรื่องที่ไม่สุดวิสัยจริงๆ เพราะมันจะทำให้เขารู้สึกแย่เมื่อคนรักของคุณต้องรอคุณทานข้าว แล้วคุณไม่มา ถ้าหากคุณไม่สามารถทำตามสัญญา ก็อย่าสัญญา เพราะว่าเมื่อไรก็ตามที่คนรักของคุณ เริ่มที่จะรู้สึกว่า เขาไม่มีความสำคัญต่อคุณสักเท่าไหร่ นั่นเป็นสัญญาณว่าคุณกำลังจะสูญเสียเขาคนนั้นไปในไม่ช้า….

          10. จงซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของคุณเอง และคนรักของคุณ ความซื่อสัตย์ต่อความรู้สึก หมายถึง คือการอธิบายความรู้สึกของคุณอย่างตรงไปตรงมาแก่คนรัก อย่าปิดบังความรู้สึก ถ้าคุณรู้สึกว่าเขาทำให้คุณรู้สึกเจ็บปวด หรือโกรธเคือง จงบอกเขาอย่างไม่ต้องอาย…ความสัมพันธ์ที่ไม่ได้อยู่บนพื้นฐานของความซื่อสัตย์ ก็เป็นแค่เพียงความสัมพันธ์ที่ไม่มีคุณค่าอะไร… เพียงพอที่จะเสียดาย…

วัยและประสบการณ์ทำให้คนมีนิยามของ "รักแท้" แตกต่างกันไป
บางคนก็ว่ารักแท้ไม่เคยอาศัยอยู่บนโลกมนุษย์
บางคนก็ว่ารักแท้คือรักที่กำลังรักอยู่ยามนี้
บางคนก็ว่ารักแท้หาเอาได้ตามเตียงทุกเตียง

แต่มีนักจิตวิทยาได้ให้องค์ประกอบของรักแท้สำหรับให้คนพิสูจน์ความรักหนนั้นของตนว่า
.. มันเป็นรักแท้ขนานแท้ รักแท้แบบปลอมปน หรือรักแท้ที่ปลอมสนิท

1. ต้องมีความรู้สึกได้สัมผัสกับความสุขร่วมกับคนๆ นั้น
เมื่ออยู่ด้วยกันก็จะมีความสุขมาก ไม่เคยเบื่อที่มีเขาอยู่ใกล้ๆ
และเมื่อยามที่เขาห่างไกลไม่ได้เห็นหน้า ก็จะรู้สึกเหงาๆ และคิดถึง
ไม่ใช่พอเขาหันหลังให้ยังเห็นชายเสื้อแว้บๆ ก็แทบจะตีปีกโลดเต้นดีใจ

2. ต้องให้ความเคารพนับถือคนๆ นั้น ถ้าจะรักใครสักคน
แล้วตั้งหน้าดูถูกไม่เคยให้ความเคารพ ใครอื่นจะเคารพคนๆ นั้นของเรา
และการที่ได้รักใคร่กับคนที่ใครๆ เขาดูถูก
มันจะเหลือความภูมิใจในคนๆ นั้นสำหรับเราได้ยังไง

3. ต้องรู้สึกว่าคนๆ นั้นเป็นที่พึ่งได้
เมื่อเกิดวิกฤตการณ์ขึ้นในชีวิต
ก็มั่นใจว่าเขาจะอยู่เคียงข้าง เพื่อคอยช่วยเหลือ
ไม่ใช่ว่าเรากำลังจะตกตึกอยู่รอมร่อ ก็ไม่ยื่นมือเข้ามาช่วยฉุด

4. ต้องเชื่อมั่นว่าถ้ามีปัญหาใดๆเกิดขึ้น
ไม่ว่าจะรุนแรงแค่ไหนสัมพันธภาพก็ยังคงดำเนินต่อไป
เพราะคนเราย่อมผิดพลาดกันได้ ถ้ารู้จักอภัยกันมันก็อยู่กันทน
ไม่ใช่ผิดหนเดียวก็ถีบส่ง

5. ต้องเข้าถึงความต้องการ อารมณ์ และความรู้สึกของคนๆ นั้น
อย่างถ้ารู้ว่าชอบจะอยู่คนเดียว
ตามลำพังบ้างก็ควรเปิดโอกาสได้อยู่กับตัวเองด้วยความเต็มใจ
ไม่ใช่เปิดโอกาสอย่างกระเง้ากระงอด

6. ต้องมีความรู้สึกต้องตาต้องใจในสรีระของคนๆ นั้น
ไม่ว่าจะต้องเสน่ห์ในความเป็นหญิงกำยำ
หรือในความล้านจนขึ้นเงาวับบนหัวเขา
มันก็มีส่วนในความรักเหมือนกัน

7. ต้องรู้สึกว่าเราสามารถจะพูดคุยกับคนๆ
นั้นได้ทุกเรื่องอย่างเปิดอก
สามารถที่จะขุดความรู้สึกส่วนลึกในหัวใจขึ้นมาพูดได้
ไม่ใช่ต้องปิดบังความรู้สึกส่วนนั้นไว้
เพราะกลัวว่าถ้าพูดออกมาแล้วเราจะอับอาย
หรือไม่ก็กลัวว่าเขาได้ยินแล้วจะผงะหงายแล้วเดินหายไปจากชีวิต

8. ต้องรู้สึกว่าคนๆ นั้นเป็นของมีค่าในมือ
ถ้าไม่มีเขาสักคนชีวิตของเราก็สูญของมีค่าไป

9. ต้องรู้สึกเต็มใจที่มีส่วนร่วมกับคนๆ นั้นในหลายๆ ด้าน
เป็นต้นว่า ความคิด อารมณ์และเวลา แต่ไม่ใช่ร่วมกับเขาไปหมด
จนเขาไม่เหลือความเป็นตัวของตัวเอง

10. ต้องรู้สึกอยากมีส่วนร่วมอยากรับฟังทุกอย่าง
ไม่ว่าสิ่งนั้นมันเป็นสิ่งที่ดี
หรือเป็นสิ่งที่ทุกข์ ที่เรียกว่า ร่วมทุกข์ร่วมสุข
เพราะคนที่ต้องการแต่จะร่วมสุข
นั่นหมายถึงว่าคุณไม่ได้มีรักแท้กับคนๆนั้น

ถ้ามีครบทุกข้อดังที่กล่าวมา ให้ถือว่ากำลังมีรักแท้โดยสมบูรณ์
แต่ถ้าขาดไปสักข้อสองข้อ ก็ให้โมเม ว่ายังเป็นรักแท้อยู่
แต่ถ้ามีเพียงหนึ่งหรือสองข้อในจำนวนทั้งหมดที่กล่าวมา
ก็จงอย่าพยายามหลอกตัวเอง ว่ารักนี้เป็นรักแท้
เพราะไม่เช่นนั้นทั้งสิบคนที่คบอยู่จะเป็นรักแท้ไปหมด

....

 เมื่อเรามองคู่รักคนอื่นๆที่เขารักกันมากๆ

เคยสงสัยไหมว่า ทำไมเขาจึงรักกันได้ขนาดนั้น

หรือบางคนอาจจะคิดไปว่า มันขนาดนั้นเลยเหรอ

หรืออาจจะตั้งคำถามให้กับตัวเองว่าทำไมความรักของเราไม่เห็นเป็นแบบนั้นเลย

ทำอย่างไรเราจึงจะมีความรักแบบนั้นบ้าง...

ความรักของแต่ละคน แต่ละคู่ไม่มีทางเหมือนกันได้หรอก

เพราะต่างคนต่างที่มา ต่างพ่อต่างแม่ ต่างพื้นฐานการเลี้ยงดู

ไม่มีคู่รักคู่ไหนที่ไม่เคยทะเลาะกัน

แต่ให้คิดเสมอว่า ทุกครั้งที่คู่รักมีการเถียงกัน ทะเลาะกัน นั้นก็เป็นการเรียนรู้ซึ่งกันและกัน

และเป็นลักษณะอีกแง่มุมหนึ่งเท่านั้นเอง

จงพอใจในสิ่งที่คู่รัก คนรัก หรือทุกคนที่เรารักกระทำให้อยู่

เราไม่กำหนดหรือสั่งการทำให้ใครเหมือนใครได้

หากทำได้ก็เป็นการฝืนในสิ่งที่เป็นกันเปล่าๆ

ปล่อยให้คู่รักเป็นตัวของเขาเละเธอเอง

เพื่อที่เราจะได้เรียนรู้เขาและเธอให้อย่างถ่องแท้

จงพอใจในสิ่งที่เราเป็น เรามีอยู่ทุกวัน แล้วเราจะมีความสุขกับสิ่งที่เราได้รับ

มีความสุขกับสิ่งที่คนรักของเราได้หยิบยื่นให้มา

วิจะขอยกตัวอย่างเรื่องๆหนึ่งให้ฟัง...

มีคนที่วิรู้จักคนหนึ่งเค้าได้พูดกับวิว่า

 "เบื่อแฟนตัวเองจัง ไม่มีตังค์พาไปกินของแพงๆหรือกินอะไรดีๆบ้างเลย น่าเบื่อ"

วิเชื่อว่าไม่ว่าใครก็ตามที่ได้ยินเช่นนั้นก็อาจจะรู้สึกไม่ดีเหมือนที่วิรู้สึก

วิจึงบอกกับเพือนคนนี้ว่า

"สมมุติว่าได้ไปกินร้านอาหารหรูๆ แพงๆ ดีๆ แต่เราไม่ได้ไปกับคนที่เรารัก จะไปไหม"

เพื่อนวิเค้าก็เงียบไป วิจึงพูดต่อว่า

อันที่จริงๆแล้วความสุขระหว่างคนที่รักกันมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับปัจจัยภายนอกแต่อย่างใด

วิเชื่อว่าไม่ว่าเราจะไปที่ไหน ทำอะไร ไม่ว่าจะไปในที่ๆหรูสุด ไฮโซสุดๆ หรือจะไปที่ๆติดดินสุดๆ

นั่นมันไม่ใช่สิ่งสำคัญเลย

สำคัญที่ว่าเราไปกับใคร เราไปกับคนที่เรารู้สึกรักอย่างหมดหัวใจหรือไม่

วิคิดว่าแค่เราได้อยู่กับคนที่เรารักแค่นั้นก็น่าจะมีความสุขที่สุดแล้ว

มีความสุขโดยที่ไม่ต้องคำนึงว่าเราอยู่สถานที่แห่งใด

เพราะสิ่งที่สำคัญมันอยู่ที่หัวใจของคนที่รักกันระหว่างคนสองคนมากกว่า

คิดแบบวิไหมค่ะ...

เมื่อคืนนี้หลังจากกราบพระกับคุณพ่อ คุณแม่แล้ว

คุณพ่อเรียกลูกเข้าไปพบ

โต๊ะกับเก้าอี้นั้นเป็นของคู่กันที่ไม่จำเป็นต้องใช้คู่กันในทุกครั้ง
บางทีเราอาจแค่ต้องการนั่งบนเก้าอี้
และบางทีเราก็อาจแค่ต้องการโต๊ะไว้วางของเพียงอย่างเดียว
แต่...ถ้ามันอยู่ด้วยกันก็จะดูสมบูรณ์แบบได้มากกว่า
และประโยชน์ใช้สอยมันก็จะมากกว่าด้วย
เหมือนกับผู้หญิงกับผู้ชายที่เป็นของคู่กัน ..อย่างไรอย่างนั้น
มีเพื่อนคนหนึ่งถามฉันต่อว่า
แล้วตกลงผู้หญิงหรือผู้ชาย
ใครกันที่เป็นโต๊ะ ใครกันที่เป็นเก้าอี้”
ฉันตอบไปว่า
“โต๊ะน่าจะเป็นผู้ชาย
และเก้าอี้น่าจะเป็นผู้หญิง
เพราะโต๊ะสามารถมีเก้าอี้
ได้มากกว่าหนึ่ง แต่ถ้า
เมื่อไรก็ตามที่เก้าอี้ริจะมีโต๊ะมากกว่าหนึ่งจะดูไม่งาม
และสังคมจะรุมประนามทันที” (ฮา)

แล้วเพื่อนคนเดิมมันก็ถามต่ออีกว่า
“ก็แล้วจะมีโต๊ะสักกี่ตัวในโลกนี้
ที่มันอยากจะมีเก้าอี้แค่เพียงตัวเดียว”
ฉันก็เลยตอบมันไปว่า
“ก็โต๊ะเขียนหนังสือไงแก..
แกเคยเห็นใครวางเก้าอี้ไว้ที่โต๊ะเขียนหนังสือมากก
ว่าหนึ่งตัวกันบ้าง

ไม่เหมือนโต๊ะกินข้าวกับโต๊ะรับแขก พวกนี้เจ้าชู้
มีเก้าอี้ตั้งเยอะ บางบ้านก็ 4 ตัว
บางบ้านก็ 6 ตัวหรืออาจมากกว่า”
“อ๊ะ ..แต่โต๊ะเครื่องแป้งเค้าก็รักเดียวใจเดียวเหมือนกันนะ
.มีเก้าอี้ตัวเดียวเหมือนกัน” มันเสริมให้
“เออ..จริงว่ะ”
“อาจเป็นเรื่องของขนาดก็ได้มั้งแก
ก็โต๊ะกินข้าวน่ะมันมีขนาดใหญ่
มันก็เลยต้องการเก้าอี้มากๆ เพื่อมาเสริมบารมี

เหมือนคนรวยๆชอบมีอีหนูเยอะๆไว้ประดับบารมี
ส่วนโต๊ะเขียนหนังสือ โต๊ะเครื่องแป้งน่ะ ขนาดมันไม่ใหญ่
เหมือนคนฐานะปานกลางไปจนถึงยากจน
จะมีเมียมากกว่าหนึ่งก็เลี้ยงไม่ไหว”
มันอธิบายเสียยืดยาว แล้วฉันก็ฮาอีก
ในความช่างคิดของทั้งมันและฉัน มานั่งนึกแล้วก็อดขำไม่ได้
ในความเหมือนโดยบังเอิญระหว่างโต๊ะกับเก้าอี้
และความสัมพันธ์ระหว่างหญิงกับชาย

มาพูดถึงเก้าอี้กันบ้าง
เพื่อนมันถามฉันต่อว่า
“แล้วแกว่าเก้าอี้แบบไหนในโลกวะ
ที่มันจะชอบมีโต๊ะมากกว่าหนึ่ง”
มันเล่นเอาฉันคิดนานอยู่เหมือนกัน
“ก็เก้าอี้ล้อเลื่อนไงวะ
พวกนี้ชอบเลื่อนไปโต๊ะโน้นย้ายมาโต๊ะนี้
เปลี่ยนโต๊ะอยู่เรื่อย”
คราวนี้เปลี่ยนมาเป็นมันบ้างที่ขำ

“เค้าเรียกมีรักสำรองเผื่อเลือกใช่ไหมแบบนี้” มันว่า
คงยุ่งน่าดูถ้าเก้าอี้ล้อเลื่อนมาเจอกับโต๊ะกินข้าว
เราก็เลยไม่เคยเห็นใครเอา
เก้าอี้ล้อเลื่อนมาตั้งกับโต๊ะกินข้าวเลยสักที
มันก็คงเหมือนการที่แม่เหล็กขั้วเดียวกันมันจะผลักกันนั่นแหละ
เราเลยไม่ค่อยเห็นเท่าไหร่นัก
ที่ผู้หญิงไวไฟจะมาจับคู่กับผู้ชายเจ้าชู้
โดยมากถ้าอีกฝ่ายเจ้าชู้
อีกฝ่ายจะสงบสยบอยู่เสียมากกว่า
มันถึงจะอยู่ด้วยกันได้ ไปด้วยกันรอด

ในความสัมพันธ์ระหว่างคนสองคน
ฉันว่าเราไม่จำเป็นต้องเป็นโต๊ะกับเก้าอี้ที่สวยหรูงดงามมากมายอะไรนัก
แค่พอดูได้ ใช้งานได้ มันก็ไม่น่าเกลียดอะไรแล้วล่ะ
เอาแค่แบบโต๊ะเขียนหนังสือ
มีโต๊ะหนึ่งเก้าอี้หนึ่ง นั่งแล้วรู้สึกสบาย
ถ้าเหนื่อยนักก็ฟุบหน้าหลับตาพักได้

หรือถ้าจะสวยงามก็ขอให้มันดูสวยงามแค่อย่างโต๊ะเครื่องแป้ง
ที่ดูดีสวยงาม เพราะหมั่นดูแลกันและกัน
เป็นกระจกคอยสะท้อนซึ่งกันและกัน
อยู่ร่วมกันโต๊ะหนึ่งเก้าอี้หนึ่งอย่างเข้าใจ

อย่าให้ต้องเป็นเหมือนโต๊ะกินข้าวที่ยิ่งใหญ่ร่ำรวย
แต่ก็ไม่สามารถดูแลเก้าอี้ที่มีได้อย่างทั่วถึง
กว่าจะแบ่งความห่วงใยมาใส่ใจแต่ละที
ก็คงต้องรอจนเหงาเฉาตายกันไปเสียก่อน

หรือไม่จำเป็นต้องสวยงามหรือหรูหราถึงขนาดโต๊ะรับแขก
ที่มีเอาไว้แค่เพียงอวดชาวบ้านที่ผ่านไปผ่านมา
ใครเห็นใครพบก็สบายใจ
แต่เก้าอี้(โชฟา)นี่สิช้ำ
ต้องโดนโถมโดนทับไม่รู้จักเท่าไหร่
เพราะใครๆก็พากันแวะ

ถ้าจะมีความรักฉันอยากรักแบบโต๊ะเขียนหนังสือ
หรือโต๊ะเครื่องแป้งก็พอ ไม่ยิ่งใหญ่ ไม่หรูหรา
แต่อบอุ่นพอให้บ้านน่าอยู่อาศัย
ฉันว่าถ้าแท้จริงแล้วคนเราวัดคุณค่ากันจากภายในจิตใจ
โต๊ะกับเก้าอี้ก็คงไม่ต่าง
ตรงที่เราวัดคุณค่ามันจากประโยชน์ใช้สอยมากกว่ารูปลักษณ์ภายนอก

บางทีเก้าอี้อาจขาหักขาโยกไปบ้างนะ
ถ้าตั้งเองไม่ได้ก็ไม่เป็นไร อาศัยพิงเก้าอี้เอาก็ได้
ก็ไหนๆเราก็คู่กันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
หรือบางที โต๊ะอาจสึกมีรอยบิ่นรอยขีดข่วนไปบ้างก็ไม่เป็นไรหรอกนะ
เพราะเก้าอี้เค้าจะคอยบดบังให้เอง

ความจริงแล้ว คนเรารักกันมันไม่ต้องการองค์ประกอบอะไรที่มากมายเลย
แค่หมั่นเติมเต็มซึ่งกันและกันก็พอแล้ว
เพราะโต๊ะกับเก้าอี้ที่ไม่เข้าชุดกัน เมื่อจับมาวางคู่กัน
ประโยชน์ใช้สอยมันก็ไม่ได้ลดน้อยลงไป
แค่ความสวยงามมัน(อาจจะ)ลดน้อยลงไปเท่านั้นเอง
แล้วบ้านของคุณเองล่ะอยากให้มีโต๊ะกับเก้าอี้แบบไหน

เคยคิดเอาไว้บ้างหรือเปล่า.........

เพิ่งได้รู้ได้เข้าใจสายตาที่เธอมองมา นั้นมีอะไรอยู่ภายใน

ซ่อนความเดียวดายฉันเองได้สัมผัสถึง

ตลอดเวลาอยากจะถามว่าเธอรู้ตัวบ้างไหมว่ามีใจให้เธอ

ค่ำคืนและวันจะสวยเพียงไรเมื่อเรามีกัน
ผ่านเวลาที่ช่างดูเงียบงัน หัวใจอ้างว้างล่องลอยมาพบกัน

ได้เติมเต็มคืนและวันรอยยิ้มของเธอได้หยุดเวลาไว้

อยากจะขอมือเธอให้ฉันจับไว้ได้ไหม